Decyzja o zapisaniu się na warsztat dla singli nie należy do prostych. Jako prowadzący doskonale zdajemy sobie z tego sprawę.

Związana ona jest z przyznaniem sobie prawa do ,,sprawdzam”, nawet jeśli się rozczaruję.

A czym mogę się rozczarować? Różnymi rzeczami.

Tym, jakie aktywności zostaną zaproponowane,

czy gry towarzyskie będą dla mnie atrakcyjne,

kto znajdzie się ze mną w grupie,

jak się będę czuł/a,

czy inni uznają mnie za atrakcyjną/ego,

czy sam/a dla siebie okażę się ciekawy/a,

czy wydarzy się to, na co liczę – np. zdobędę kontakt do osoby, która tak jak ja będzie chciała kontynuować relację?

O tym, czy kawa będzie dobra nawet nie wspominam 🙂

Mówiąc jednak zupełnie poważnie. Takie to jest – pełne niepokoju, niepewności.

Wyjście do nowego dla siebie kontekstu, każde ,,sprawdzam” jest nierozerwalnie związane z ryzykiem.

A podjęcie ryzyka wymaga odwagi.

Zebrania się w sobie.

Stawienia się, żeby zobaczyć i dać sobie możliwość, aby w moim życiu wydarzyła się zmiana.

Niekoniecznie wrócę z numerem albo nadzieją, że oto w moim życiu pojawi się partner/ka.

Jednak zawsze wrócę z:

• nowym rodzajem doświadczenia siebie,
• refleksjami i wnioskami, które mogą być dla mnie przydatne w przyszłości,
• energią i pozytywnymi emocjami wynikającymi z udziału w zabawach, na które na co dzień często nie ma przestrzeni,
• inną perspektywą patrzenia na siebie i ludzi,
• obserwacjami jak mi było w interakcjach z osobami, które widziałam/em pierwszy raz w życiu, ale które tak jak ja postanowiły sprawdzić ten warsztat,
• informacją, co dobrego ludzie we mnie widzą,
• z kolejnymi pomysłami na to, jak i gdzie szukać obiecujących znajomości.

Nigdy nie jest za późno na to, żeby tworzyć relacje.

Odkrywać siebie i swoje potrzeby.

Poznawać osoby, które mogą mieć podobne wizje spędzania wolnego czasu.

Nigdy nie jest za późno, by rozmawiać i dowiadywać się o sobie i o innych.

Przypominać sobie to, co niegdyś było bardzo ważne, ale z biegiem czasu tak jakoś… się zatarło? Zagubiło w morzu ,,powinnam/powinienem” albo ,,muszę, bo trzeba”?

Niekiedy mamy za sobą trudną związkową przeszłość, niełatwe rozstania, jeszcze bardziej niełatwe powroty.

Może zdarzyło się tak, że coś miało być do końca życia, a nie przetrwało roku?

Albo trwało o 10 lat za długo?

Może żałujemy i odwracamy się ze smutkiem, bojąc się spojrzenia w przód, bo zaglądnięcie w szansę bywa większym wyzwaniem.

Na warsztatach dla singli każdy ma swoją opowieść.

Każdy wnosi kawałek swojej życiowej historii.

To, co jednak tam przede wszystkim robimy to pomagamy spojrzeć na siebie w tu i teraz.

Skupić na byciu razem i sprawdzaniu właśnie.

Stwarzamy okazję, by pośmiać się, powygłupiać. Albo po prostu pomilczeć i popatrzeć.

Tworzymy okoliczności, które topią męczące ,,jak wypadnę?”

To Ty decydujesz, jak dużo Ciebie jest na tym warsztacie.

Zapraszamy.